Seminarium Duchowne

Budynek seminarium widoczny jest z daleka. Idąc w stronę katery gnieźnieńskiej, przez Plac św. Wojciecha, rzuca się w oczy jego żółta bryła. W 1581 zostało założone w Kaliszu pierwsze na terenie archidiecezji gnieźnieńskiej seminarium duchowne. W 1597 roku powstała idea założenia uczelni w Gnieźnie, w którym arcybiskup Karnkowski zauważył brak kleryków pomagających w katedrze przy nabożeństwach. przebywając w Gnieźnie z racji odbywającej się tu tzw. W związku z tym Prymas postanowił powołać do życia seminarium duchowne. W efekcie pierwszy akt fundacyjny miał miejsce 12 VIII 1598 roku. To był pierwszy krok ku utworzeniu seminarium duchownego w Gnieźnie. Dzięki arcybiskupowi zyskało ono wstępne uposażenie seminarium. Pomysł poszerzenia go o bogate probostwo kanoników regularnych Grobu Chrystusowego w Gnieźnie uzyskało akceptację i zgodę króla Zygmunta III w dniu 26 II 1600 roku uzyskał zgodę królewską. Zamiar ten zniweczyły zabiegi zakonu w Rzymie.

Założone zostało w Gnieźnie 26 XI 1602 Miało w nim kształcić się dwunastu wychowanków. Nadzór nad seminarium sprawowała kapituła katedralna, natomiast kierownictwo należało do księży diecezjalnych. W czasie pożaru, który wybuchł 28 IV 1613 w Gnieźnie podczas jarmarku pożar dosięgnął także drewnianych zabudowań seminarium. Była to czas upadku tej inwestycji, spowodowany także tzw. "potopem szwedzkim" i trwał prawie sześćdziesiąt lat. W latach 1801, 1822 i 1835, w czasie zaborów, rząd pruski próbował zlikwidować seminarium. W czasie II wojny seminarium było nieczynne a w jego gmachu zorganizowano szkołę niemieckiej policji. Nowy okres w dziejach uczelni nastąpił w 1953 roku, kiedy rozdzielono seminarium gnieźnieńskie od poznańskiego. Odtąd w Gnieźnie istnieją pełne sześcioletnie studia filozoficzno - teologiczne. W 1990 seminarium znacznie rozbudowano - powstał nowy budynek uczelni. Gmach seminarium został wpisany do rejestru zabytków 21 listopada 1968 roku. 

Noc pełna magii

Dziś dzień, który dla naszych przodków był ważnym momentem w rocznym cyklu. Dzień symbolizował siły światła, noc - siły ciemności. Najkrótsza noc i najdłuższy dzień zwiastował zwycięstwo dobra nad złem. O tym magicznym czasie pisałam w artykule sprzed roku:

Dawne Dzieje: Noc pełna magii: „Kupało! Królu ,  dniom naszym panuj bez chmury,  do życia obudzaj chuć,  tyś dawca, boże Kupało,  siej, żyw i ...

Koniec pewnej epoki

Niestety, poniższe zdjęcia to już przeszłość. "Rybakówka", znany obiekt na terenie Lednicy już nie istnieje. Nad ranem, w dniu 18 czerwca budynek spłonął wraz z całym wyposażeniem. Było to miejsce uroczo położone nad jeziorem znane także jako smażalnia ryb na Małym Skansenie. Budynek Rybakówki stał na miejscu poprzedniczki, która spłonęła w 1997 roku.

Tak było:

poniższe zdjęcia pochodzą ze strony: www.lednicamuzeum.pl

a tak jest:

U Diabła Weneckiego

Wenecja - miejsce urokliwie położone między trzema jeziorami: Biskupińskim, Weneckim i Skrzynka. Jest dodatkową atrakcją na szlaku wycieczek zwiedzających niedaleki Biskupin. Właścicielem tych ziem w XIV wieku był Mikołaj Nałęcz, który zbudował tu kamienno - ceglany zamek w 1390 roku. Mikołaj Nałęcz był sędzią kaliskim i nakielskim kasztelanem. Wobec swoich poddanych wykazywał swój okrutny charakter dlatego już za swojego życia był nazywany "Diabłem Weneckim". 

Dziś - po zamku pozostało niewiele - ruiny górują nad okolicą i są świadkiem dawnych historii. Od tego roku zmieniła się aranżacja terenu. Do tej pory do ruin można było dojść bez opłat. W tym roku, by wejść do nich trzeba, kupić bilet w kasie Muzeum Kolejki Wąskotorowej. Obejmuje on zwiedzanie muzeum, ruiny i maszyny oblężnicze, które pojawiły się w Wenecji jako dodatkowa atrakcja. Nowością jest także  możliwość wejścia na ruiny i obejrzenia dawnego dziedzińca zamku.     Cena biletu 10 zł i 8 zł. 

Szkolenie w Biskupinie

W dniu dzisiejszym odbyło się szkolenie zorganizowane wspólnie z Muzeum Archeologicznym w Biskupinie, dla przewodników oprowadzających po Szlaku Piastowskim. Tematem była nowa wystawa dotycząca neolitu. Na terenie muzeum zostały zrekonstruowane dwa długie domy z tego okresu, w których możemy zobaczyć w jaki sposób  żyli pierwsi rolnicy około 6 tysięcy lat temu. Wystawa powstała według scenariusza Szymona Nowaczyka. Oprawę plastyczną wykonała Justyna Bańkowska. Realizacja techniczna: zespół MAB pod kierownictwem Jerzego Szymańskiego.