Wiosna u naszych przodków

Koniec zimy i początek wiosny to dla naszych przodków pożegnanie trudnego okresu zwiazanego z zimnem, ciemnością i zastojem. Ten moment  to także czas równonocy wiosennej co oznaczało też więcej słońca, cieplejszych i dłuższych dni. Na półkuli pólnocnej najczęściej przypada ona 20 marca ale też 21 marca. Dzieje się tak, gdyż każdego roku czas równonocy przesuwa się o sześć godzin i dlatego za początek wiosny uznaje się okres tych dwóch dni. U Słowian było to święto pod nazwą Jare Gody, u Celtów Ostara a u Druidów Alban Eiler czyli "Światło Ziemi".

Pod wpływem coraz słoneczniejszych i cieplejszych dni ziemia budzi się z długiego snu, pojawiają się pierwsze rośliny i świat nabiera coraz więcej barw. To czas narodzin, odnowienia i wzrostu. Dlatego symbolem tego okresu jest jajko  ale też króliczki i kurczaczki jako symbole nowego życia, płodności i świeżości. 

źródło zdjęcia: wikipedia.org

Na świecie istnieje wiele miejsc, które wyznaczają róznonoc wiosenną. Słońce wówczas oświetla dokładnie wyznaczone miejsca właśnie w tym czasie. Trudno jest określić, czy były to budowle celowo wzniesione , by odmierzały czas czy miały jakieś inne duchowe bądź religijne znaczenie jednak z pewnością istniały grupy ludzi, które celebrowały wyjątkowe zjawiska występujące w przyrodzie. Takie miejsca są np. w Irlandii, gdzie druidzi pozostawili megalityczne kamienne kopce i kręgi, piramida El Castillo w Meksyku wzniesiona przez Majów, kamienna struktura w Vermont zwana "Calendar One" czy Fernacre Stone Circle w Kornwalii. 

Nasi przodowie witali ten wiosenny czas z radością, czcili wiosenne bóstwa i boginie. W starożytnym Rzymie za wiosenną boginię uznawano Wenus - boginię piękna, miłości ale też ogrodów i uprawianych pól oraz Florę - boginię kwiatów, u Słowian symbolem zimy był Marzanna a wiosennym bogiem Jaryło, u Celtów bogini Eostre oraz bóg Cernunus znany jako Hern u ludów nordyckich - Freya, która powracała zawsze kazdej wiosny ale też bóg Thor, który za pomocą swojego młota Mjölnir'a rozbijał lód i przepędzał zimę, u strarożytnych Greków - Dionizos i Persefona oraz Gaja - jedną z najstarszych, która jest kojarzona z Ziemią i uważana jest za Matkę Ziemię

Każda kultura ma swoich charakterystycznych dla tego czasu bożków i określone zwyczaje. Łączy je na pewno jedno - każdy z tych bogów i obrzędów zwiazany jest z wiosną, narodzinami, rozkwitaniem ziemi, płodnością. miłością i budzeniem się świata wokół nas. 

Ostara i bogini Eostre

Dziś na naszym niebie mogliśmy obserwować niezwykłe zjawisko - zaćmienie słońca. W Polsce tylko częściowe ale nad północną częścią Oceanu Atlantyckiego, na Morzu Norweskim i Morzu Arktycznym można było zaobserwować całkowite zaćmienie słońca. Kolejne niesamowite wydarzenie tego typu czeka nas w 2026 roku ale wtedy będziemy słońce będzie zachodzić jako zaćmione. Jednak całkowite zaćmienie nastąpi dopiero w 7 października 2135 r ! Wiecej na ten temat tutaj

Wraz z tym niecodziennym zjawiskiem wkraczamy także w nową porę roku - Wiosnę! Ten czas dla naszych przodków był szczególnym momentem i ważną chwilą w Kole Roku, gdyż początkował zwycięstwo sił światła nad siłami ciemności. Równowonoc wiosenna sprawia, ze zarówno dzień jak i noc są sobie równe i z kazdym kolejnym dniem coraz więcej światła dociera do ziemi i ogrzewa wszystko wokół. To czas odnowienia, oczyszczenia, siewu i nowych poczatków. U Słowian ten okres nazywany było Jare Gody, natomiast u Celtów i kręgów wiccańskich - Easter lub Ostara. 

Nazwa pochodzi od bogini Eostre, pani światła, świtu, płodności, rozwoju i odrodzenia. Pierwsze wzmianki na jej temat pochodzą z VIII wieku. Anglosaski mnich Bede Czcigodny napisał o niej w 725 roku n.e. w swoim dziele pt."De temporum ratione" ("Obliczenia Czasu"):"w czasie Eosturmonap poganie oddawali cześć Eostre poprzez biesiady, zanim jeszcze zaczęł istnieć chrześcijańskie święto Wielkanocy." 

Symbolem związanym z nią oraz ze świętem Ostary a także współczesnej wielkanocy jest zajączek. 

Jedna ze współczesnych historii mówi o tym, że pewnego zimowego dnia bogini znalazłą zranionego ptaszka. Chcąc go uratować, zamieniła go w zająca, lecz przemiana nie dokonała się całkowicie, gdyż mimo pozostała mu umiejętność znoszenia jaj, Zajączek z wdzięczności za ocalone mu życia podarował bogini zniesione jajka, które dodatkowo pięknie ozdobił. **

Wielu badaczy i autorów poddaje w wątpliwość jej istnienie. Na przykład Philip Shaw napisał w swojej książce "Pagan Goddesses in the Early Germanic World": 

"Zarówno sceptycy jak i zwolennicy nawiązują do niej jako do bogini wiosny, ato prowadzi do pewnych niedorzecznych sprzeczności. Takich na przykład jak ta, kiedy Knobloch (1959: 31-4) podważa istnienie Eostre, powołując się na brak silnych etymologicznych źródeł na jej związki z wiosną. To jednak żaden argument." ***

O tej bogini niewiele wiadomo porównując ją z innymi bóstwami i mitami im towarzyszącymi. Mimo tego jest uważana za patronkę Ostary i to jej oddajemy cześć w wiosennych obrzędach. Ważna jest jej energia, to co ze sobą niesie i wszelkie dywagacje przeciwników bledną wobec niezwykłości piękna tej pory roku.

** opracowanie na podstawie książki "Ostara" wydawnictwa Illuminatio
*** z książki "Ostara" wydawnictwa Illuminatio

źródło zdjęć:

macmorrighan.tumblr.com

thanxsandy.blogspot.com